Seksverslaving!
Astrid: je eenzaamheid doorbreken!
“Ik heb meegedaan aan de pastopraatgroep omdat dit mij eindelijk een veilige kans leek om mijn verhaal over de seksverslaving van mijn vriend te delen met een derde of eigenlijk een vierde. God en mijn vriend vormden immers al de tweede en derde. Mij aanmelden voor de groep was de eerste stap in groei van luisteren naar mezelf en aangeven van mijn grenzen.
Toen ik me aanmeldde voor de groep had ik al drie keer gedacht dat ik het niet meer voor me kon houden. Het werd te veel. In de groep werd ik nog vaker stilgezet bij het luisteren naar mezelf en mijn grenzen. De groep was een toetssteen in het ontdekken van mijn grenzen, om ze vervolgens ook aan te kunnen geven aan mijn vriend. Ik ben blij dat de groep een hele fijne plaats was om te zijn, hierdoor kon mijn eenzaamheid doorbroken worden in het omgaan met seksverslaving in mijn relatie. We spraken open over de verslaving en wat dat met ons als vriendinnen deed, maar ook over de waarde van een goede – seksuele- relatie. Ik gun iedereen die met dit (maar ook met een ander) probleem zit een veilige plaats om eenzaam lijden te delen. Het Studentenpastoraat was voor mij de plek waar ik dit vond.”
Juul: jezelf leren kennen en leren van anderen
“Het Studentenpastoraat is voor mij een plek waarin ik mijzelf nog meer heb leren kennen, het is een plek waar ik een spiegel voor me kreeg en dit ook toeliet. Ik vond het spannend om hier in te stappen, maar het leverde zoveel meer op dan dat ik zelf zou kunnen bedenken. Het was een veilige plek, waar ik geaccepteerd werd zoals ik ben. In de vriendinnengroep was deze veiligheid erg belangrijk. Daardoor kon en mocht ik eerlijk zijn, ervaringen uitwisselen en elkaar opbouwen. Elke keer als ik naar pastoraat ging had ik geen zin en vond het eigenlijk weer spannend. Maar elke keer bleek het goed te zijn, en ontving ik nieuwe inzichten en een rustig gevoel. Worstelingen mogen er zijn, wanneer deze dingen ruimte krijgen en aan het licht komen kunnen ze pas helen en herstellen. Ik vond het vooral fijn om samen met andere leeftijdsgenoten te zoeken naar een manier om met problemen om te gaan, en te weten dat ik niet de enige was!”
Caroline: het probleem onder ogen zien!
“Ik kijk met een dubbel gevoel terug op de bijeenkomsten van de vriendinnengroep. Enerzijds kostte het vaak veel moeite om erheen te gaan. Aan de andere kant ben ik achteraf heel bij dat ik er bij geweest ben en leverde het zeker veel op! Het gaf mij duidelijkheid over de grootte van het probleem. De groep gaf mij een stuk bemoediging, ondersteuning en ook vriendschap. Het is waardevol om emoties te delen, vragen te stellen aan elkaar en ervaringen uit te wisselen. Het hielp mij om aan mijn vriend duidelijk te maken hoeveel impact zijn seksverslaving heeft. Ik leerde ook hoe ik ermee om kon gaan naar hem toe. Het mooist vond ik de herkenning en de kracht vinden in elkaar. Toch blijft het ook moeilijk: het accepteren van de seksverslaving zelf, dit gaat niet weg en blijft terugkomen. En tegelijk is er ergens het hebben van hoop. Verder vond ik het fijn dat we het boekje (Onzichtbare ontrouw) hebben besproken; het gaf andere inzichten. Kortom de vriendinnengroep van het Studentenpastoraat heeft me veel gegeven, vooral ook in de omgang met mijn vriend!”